Zeszyt aktualny

Powrót do zeszytu

Tom 37, zeszyt 1

Artykuł poglądowy

Leki przeciwdepresyjne II generacji a ryzyko zaburzeń rytmu serca

Julia Suwalska1, Maria Napierała2, Marek Proch2, Iwona Szymańska2, Magdalena Szydłowska2, Bartosz Szablewski3, Dorota Łojko4
1. Department of Treatment of Obesity, Metabolic Disorders and Clinical Dietetics, Poznan University of Medical Sciences, Poznan, Poland
2. Department of Mental Health, Chair of Psychiatry, Poznan University of Medical Sciences, Poznan, Poland
3. HCP Medical Centre
4. Chair of Psychiatry, Poznan University of Medical Sciences, Poznan, Poland
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii 2021, 37 (1), 33–44
Data publikacji: 30-03-2021
DOI: https://doi.org/10.33450/fpn.2021.02.004
Słowa kluczowe: zaburzenia rytmu spowodowane przez leki, odstęp QT, torsade de pointes, leki przeciwdepresyjne II generacji

Streszczenie

Cel. Leki przeciwdepresyjne II generacji należą do leków najczęściej stosowanych nie tylko przez psychiatrów – mają one obecnie zastosowanie w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych i bólu. Artykuł omawia ryzyko wydłużenia odcinka QT przy stosowaniu tych leków, które wiąże się z ryzykiem rozwoju potencjalnie niebezpiecznych dla życia komorowych zaburzeń rytmu serca.

Przegląd piśmiennictwa. Na podstawie Charakterystyk Produktów Leczniczych i bazy CredibleMeds zaprezentowano dotychczasową ocenę ryzyka wydłużania QT przy zastosowaniu leków przeciwdepresyjnych II generacji. Przedstawiono także propozycje postępowania w trakcie planowania, rozpoczynania i prowadzenia terapii lekami przeciwdepresyjnymi II generacji.

Wnioski. Badania wskazują, że nowsze leki przeciwdepresyjne powodują mniej objawów ubocznych niż trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ale nadal istnieje możliwość ich wystąpienia. W odniesieniu do części z nich udowodniono, że istnieje ryzyko wydłużenia odcinka QT i wywołania zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes, które mogą doprowadzić nawet do śmierci pacjenta, choć jest to zjawisko bardzo rzadkie. Przed rozpoczęciem leczenia przeciwdepresyjnego klinicysta powinien ocenić ryzyko wydłużenia odcinka QT u pacjenta, a gdy jest ono wysokie – rozważyć wybór leku przeciwdepresyjnego o niskim ryzyku wywołania TdP, stosować najniższe skuteczne dawki leku, regularnie monitorować stan pacjenta i poinformować go o konieczności pilnego zgłoszenia się do kardiologa w razie występowania niepokojących objawów, takich jak omdlenia i kołatania serca.

Adres do korespondencji:
Julia Suwalska
Department of Treatment of Obesity, Metabolic Disorders and Clinical Dietetics
Poznan University of Medical Sciences
84 Szamarzewskiego str., 60-569 Poznań, Poland
email: jsuwalska@ump.edu.pl