Artykuły zaakceptowane

Powrót do zeszytu

Hiperseksualność i farmakologiczne możliwości jej leczenia

Beata Kocyan1,2, Anna Knapik1,2, Martyna Kozłowska1,2, Ewa Martyniak1, Grzegorz Brożek2, Marek Krzystanek1
1. Department of Psychiatric Rehabilitation, Department of Psychiatry and Psychotherapy, Medical University of Silesia in Katowice
2. Department of Epidemiology, Medical University of Silesia in Katowice
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii 2020
Data publikacji: 04-10-2020
DOI: https://doi.org/10.33450/fpn.2020.08.002
Słowa kluczowe: seksoholizm, uzależnienia behawioralne, farmakoterapia

Streszczenie

Cel. Nie ma jednoznacznych wytycznych dotyczących farmakoterapii kompulsywnych zachowań seksualnych. Praca ma na celu przegląd dostępnego piśmiennictwa z zakresu leczenia zaburzeń związanych z nadmierną aktywnością seksualną. W szczególności skupiono się na różnych mechanizmach prowadzących do występowania patologicznej hiperseksualności i związanych z tym potencjalnych różnicach w terapii.

Przegląd piśmiennictwa. Klasyfikacja zaburzeń seksualnych związanych z nadmierną aktywnością jest bardzo problematyczna. Brak jednoznacznej klasyfikacji tego zaburzenia zarówno w DSM-5, jak i w ICD-11. Obecnie lekami o najwyższym profilu bezpieczeństwa, niosącymi najwięcej korzyści dla pacjentów z nieparafilicznymi zaburzeniami wydają się SSRI. Nie zaleca się leków o działaniu antyandrogenowym (LHRH) z powodu działań niepożądanych, poza przypadkami przebiegającymi z bardzo nasilonymi objawami. Obiecujące wyniki osiągnęli badacze podczas próby z naltreksonem, jednak badanie nie spełniało norm metodologicznych. Inne leki stosowane w terapii kompulsywnych zachowań seksualnych mają znaczenie pomocnicze, mogą być wykorzystywane szczególnie przy współwystępowaniu innych schorzeń psychiatrycznych.

Wnioski. Najlepsze efekty w terapii kompulsywnych zachowań seksualnych daje połączenie psychoterapii z lekami z grupy SSRI. Istnieje bardzo mało prawidłowych metodologicznie badań, zazwyczaj są one przeprowadzane na zbyt małej grupie i nie wykorzystują narzędzi, które umożliwiałyby porównywanie różnych metod terapeutycznych. Należy kontynuować badania nad farmakoterapią hiperseksualności nieparafilicznej, szczególnie w zakresie leków mogących wpływać na „mechanizm obsesyjno-kompulsywny”.

Adres do korespondencji:
prof. dr hab. n. med. i n. o zdr. Marek Krzystanek
Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
Katedra i Klinika Psychiatrii i Psychoterapii
ul. Ziołowa 45/47, 40-635 Katowice
phone/fax: 322059260, phone: 693281021