2018 zeszyt 1

Powrót do zeszytu

Tom 34, zeszyt 1

Artykuł poglądowy

Encefalopatia w przebiegu zakażeń – postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne

Joanna Rybacka-Mossakowska1, Natalia Jawień2, Sławomir Michalak1, Piotr Smuszkiewicz2, Krzysztof Kusza2
1. Zakład Neurochemii i Neuropatologii, Katedra Neurologii, Uniwersytet Medyczny im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu
2. Klinika Anestezjologii, Intensywnej Terapii i Leczenia Bólu, Uniwersytet Medyczny im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii 2018, 34 (1), 33–48
Data publikacji: 16-05-2018
DOI: 10.17393/fpn.2018.04.004
Słowa kluczowe: sepsa, jakościowe zaburzenia świadomości, zespół majaczeniowy, septyczna encefalopatia

Septyczna encefalopatia (SAE, sepsis associated encephalo-pathy) jest zaburzeniem czynności ośrodkowego układunerwowego rozwijającym się w przebiegu zakażenia. U około 1/3 chorych z zakażeniami występują jakościowe zaburzenia świadomości, które mogą być związane z SAE. Zjawisko to jest niedoszacowane w praktyce ogólnolekarskiej i specjalistycznej, zwłaszcza w medycyniestanów nagłych.Celem niniejszego opracowania jest przybliżenie patomechanizmów, metod rozpoznawania i diagnostyki różnicowej SAE. Rozpoznanie SAE możliwe jest u chorych z ilościowymi lub jakościowymi zaburzeniami świadomości, czynności poznawczych i wykonawczych, którzy spełniają kryteria diagnostyczne sepsy. W diagnostyce różnicowej i monitorowaniu chorych z SAE wykorzystywane są metody klinimetryczne – skala sedacji pobudzenia Richmond (RASS), Metoda Oceny Splątania na OddzialeIntensywnej Terapii (MOSOIT) (Confusion Assessment Method for the Intensive Care Unit, CAM-ICU) i skala SOFA(Sequential Organ Failure Assessment score), badania neurofizjologiczne (elektroencefalografia), neuroobrazowanie (tomografia jądrowego rezonansu magnetycznego)i laboratoryjne (białko C reaktywne, prokalcytonina, biomarkery uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego lub bariery krew–mózg). Postępowanie z chorymi, u których rozpoznano SAE, polega przede wszystkimna leczeniu zakażenia i utrzymywaniu homeostazy, w leczeniu objawowym unikać należy benzodiazepin,a korzystne działanie wydaje się mieć deksmedetomidyna. Potencjalnie korzystne może być zastosowaniedożylnych immunoglobulin.

Adres do korespondencji:
Joanna Rybacka-Mossakowska
Zakład Neurochemii i Neuropatologii,
Katedra Neurologii, Uniwersytet Medyczny
im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu
ul. Przybyszewskiego 49, 60-355 Poznań
phone: +48 61 8691 443, fax: 61 8691 444
email: joannarybacka@gmail.com