2015 zeszyt 3-4

Powrót do zeszytu

Tom 31, zeszyt 3-4

Artykuł oryginalny

Impulsivity in drug-naïve panic disorder as related to therapeutic intervention / Impulsywność w zaburzeniu panicznym bez uprzedniego leczenia farmakologicznego a interwencja terapeutyczna

Katarzyna Jakuszkowiak-Wojten1, Jerzy Landowski1, Mariusz Wiglusz1, Wiesław J. Cubała1, Maria Gałuszko-Węgielnik1, Karol Grabowski1
1. Gdański Uniwersytet Medyczny, Klinika Psychiatrii Dorosłych
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii 2015, 31 (3–4), 201–206
Data publikacji: 26-02-2016
DOI: http://dx.medra.org/10.17393/fpn.2016.01.004
Słowa kluczowe: impulsywność, escitalopram, zaburzenie paniczne, BIS-11, terapia poznawczo-behawioralna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny

Cel pracy. Impulsywność jest dominującą cechą wielu zaburzeń psychicznych. Jednakże związek między impulsywnością a zaburzeniami lękowymi jest kontrowersyjny i niewystarczająco zbadany. Celem badania było porównanie impulsywności u zdrowych osób oraz chorych z zaburzeniem panicznym bez uprzedniego leczenia farmakologicznego, przed terapią i po ośmiu tygodniach interwencji terapeutycznej.

Materiał i metody. Zbadano 21 zdrowych ochotników oraz 15 ambulatoryjnych pacjentów z zaburzeniem panicznym bez agorafobii, którzy nie byli wcześniej leczeni farmakologicznie, przed leczeniem oraz po ośmiu tygodniach leczenia escitalopramem lub terapią poznawczo-behawioralną (CBT). Nasilenie zaburzenia panicznego oceniano przy użyciu skal: PAS (Skala Oceny Lęku i Agorafobii), CGI (Skala Ogólnej Oceny Klinicznej), HADS (Szpitalna Skala Lęku i Depresji). Impulsywność oceniania była przy użyciu skali BIS-11 (Skala Oceny Impulsywności Barrata – wersja 11).

Wyniki. Statystycznie istotna poprawa stanu klinicznego obserwowana była w skalach PAS, CGI, HADS w obu leczonych grupach pacjentów przed terapią i po interwencji terapeutycznej. Poprawa na podobnym poziomie wystąpiła w obu grupach i obie metody okazały się równie skuteczne w leczeniu zaburzenia panicznego. Nie obserwowano statystycznie znaczącej zmiany całkowitej impulsywności w grupie chorych przed leczeniem i po leczeniu (escitalopram lub CBT). Ograniczenia: Liczba badanych była stosunkowo niewielka. Badanie prowadzono w grupie pacjentów bez agorafobii, bez uprzedniego leczenia farmakologicznego.

Wnioski. Istnieje potrzeba realizacji kolejnych badań oceniających wpływ impulsywności na przebieg zaburzenia panicznego. Podwyższona impulsywność wydaje się niezależną i trwałą cechą, niezwiązaną z ciężkością objawów w grupie pacjentów z zaburzeniem panicznym.

Adres do korespondencji:
Gdański Uniwersytet Medyczny
Klinika Psychiatrii Dorosłych
ul. Dębinki 7, 80-952 Gdańsk, Poland
phone: +48 602 316 676
email: k.jakuszkowiak@gumed.edu.pl