2011 zeszyt 2

Powrót do zeszytu

Tom 27, zeszyt 2

Artykuł poglądowy

Almoreksant, antagonista receptorów oreksynergicznych mózgu w leczeniu zaburzeń snu

Artur Pałasz1, Rafał Skowronek2, Marek Krzystanek3, Katarzyna Bogus1, Aleksandra Bryzek1, Ryszard Wiaderkiewicz1, Alicja Kost1
1. Zakład Histologii, Katedra Morfologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
2. Studenckie Koło Naukowe przy Zakładzie Histologii Katedry Morfologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
3. Katedra i Klinika Psychiatrii i Psychoterapii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii, 2011, 2, 85-94
Słowa kluczowe: almoreksant, oreksyny, receptory oreksynergiczne, zaburzenia snu

Zaburzenia snu stanowią w obecnej chwili poważny problem medyczny i społeczny. Nieprawidłowa farmakoterapia bezsenności może być niebezpieczna dla zdrowia i nierzadko prowadzi do rozwoju lekozależności. Zidentyfikowane w wielu strukturach OUN oreksyny i ich receptory OX1R i OX2R odgrywają kluczową rolę w kontroli stanów snu i czuwania. Synteza almoreksantu, dualnego antagonisty receptorów oreksynergicznych (DORAs), stanowiła duży postęp w leczeniu dysfunkcji snu. Co szczególnie istotne, ten eksperymentalny lek, w przeciwieństwie do agonistów GABA, nie zaburzał architektury snu. Mimo szeregu zalet almoreksantu, w styczniu 2011 roku firmy farmaceutyczne wstrzymały jego dalsze badania kliniczne ze względu na niekorzystny profil tolerancji. Należy wziąć też pod uwagę, że deficyt transmisji oreksynergicznej mózgu, typowy dla narkolepsji, mógłby być korygowany zastosowaniem selektywnych agonistów receptorów oreksynergicznych. 

Adres do korespondencji:
Artur Pałasz
Zakład Histologii, Katedra Morfologii
Śląski Uniwersytet Medyczny
ul. Medyków 18
40-752 Katowice
e-mail: apalasz@sum.edu.pl