2006 zeszyt 2

Powrót do zeszytu

Tom 22, zeszyt 2

Artykuł kazuistyczny

Przewlekłe zaburzenia psychotyczne i otępienie u chorego z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C w następstwie leczenia pegylowanym interferonem-α i rybawiryną. Opis przypadku

Wiktor Dróżdż1, Alina Borkowska1, Monika Wiłkość1, Marta Tomaszewska1, Waldemar Halota3, Małgorzata Pawłowska2, Dorota Dybowska2, Janusz Rybakowski3
1. Zakład Neuropsychologii Klinicznej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum im. L. Rydygiera w Bydgoszczy
2. Katedra i Klinika Chorób Zakaźnych i Hepatologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum im. L. Rydygiera w Bydgoszczy
3. Klinika Psychiatrii Dorosłych Akademii Medycznej w Poznaniu
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii, 2006, 2, 87–92
Słowa kluczowe: interferon-α, otępienie, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia psychotyczne

Przedstawiono przypadek 46-letniego chorego z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, leczonego pegylowanym interferonem-α i rybawiryną, u którego po 7 miesiącach terapii wystąpiły uporczywe zaburzenia psychotyczne i zaburzenia funkcji poznawczych, a w ślad za tym znaczne pogorszenie funkcjonowania psychospołecznego. Zaburzenia te okazały się oporne na leczenie neuroleptykami klasycznymi oraz częściowo oporne na skojarzone leczenie klozapiną i kwetiapiną. W wyniku takiego leczenia uzyskano znamienną redukcję napięcia psychicznego, nasilenia omamów słuchowych i ustąpienie myśli samobójczych, a także poprawę jakości snu. Natomiast poważne zaburzenia funkcji poznawczych na poziomie lekkiego otępienia i spowolnienie psychomotoryczne utrzymują się przez wiele miesięcy. Dobre funkcjonowanie psychospołeczne pacjenta przed wystąpieniem choroby psychicznej, brak uzależnień w wywiadzie oraz nieobciążony wywiad rodzinny w kierunku zaburzeń psychicznych przemawiają za istnieniem związku między leczeniem interferonem-α i rybawiryną a wystąpieniem zaburzeń psychotycznych i otępiennych. Wskazuje to na możliwość nieodwracalnego uszkodzenia mózgu wskutek terapii interferonem-α i rybawiryną u osób predysponowanych.

Adres do korespondencji:
Wiktor Dróżdż
Zakład Neuropsychologii Klinicznej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu,
Collegium Medicum im. L. Rydygiera w Bydgoszczy
ul. Skłodowskiej 9, 85-094 Bydgoszcz
email: wikdr@cm.umk.pl