2006 zeszyt 1

Powrót do zeszytu

Tom 22, zeszyt 1

Artykuł oryginalny

Korzystne efekty dodania walproinianu do leczenia donepezilem w chorobie Alzheimera – doniesienie wstępne

Alina Borkowska1, Marta Tomaszewska1, Monika Wilkość1, Andrzej Cichosz2, Wiktor Dróżdż1, Janusz Rybakowski3
1. Zakład Neuropsychologii Klinicznej Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum w Bydgoszczy
2. Poradnia Neurologiczna Szpitala Uniwersyteckiego, Uniwersytet im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum w Bydgoszczy
3. Klinika Psychiatrii Dorosłych Akademii Medycznej w Poznaniu
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii, 2006, 1, 19–25
Słowa kluczowe: choroba Alzheimera, walproiniany, depresja, funkcje poznawcze, zaburzenia behawioralne

Cel pracy: celem niniejszej pracy była ocena wpływu dodania preparatu waproinianu (Depakine-chrono) (walproinian sodu + kwas walproinowy) do leczenia donepezilem na różne aspekty stanu psychicznego i funkcji poznawczych u pacjentów z chorobą Alzheimera.
Metody: w badaniu uczestniczyło 41 pacjentów z chorobą Alzheimera (24 mężczyzn i 17 kobiet), w wieku 50-90 (średnio 71 + 11) lat. Pacjentów przydzielono w sposób randomizowany do dwóch grup: grupy I – 21 pacjentów kontynuujących dotychczasowe leczenie donepezilem oraz do grupy II – 20 pacjentów przyjmujących donepezil i sól kwasu walproinowego (Depakine), w dawce do 600 mg/dobę.
Wyniki: wyniki wstępne w skalach psychometrycznych przed dokonaniem randomizacji nie różniły się w obu grupach. Natomiast po trzech miesiącach leczenia w grupie otrzymującej donepezil z walproinianem wykazano istotne zmniejszenie nasilenia objawów depresji mierzonej Skalą Depresji Cornell (CDS) oraz różnorodnych zaburzeń zachowania mierzonych Skalą Zaburzeń Zachowania (DBDS). Wyniki wstępne w testach neuropsychologicznych przed dokonaniem randomizacji nie różniły się w obu grupach, poza testem zegara, którego wykonanie było gorsze w grupie donepezilu z walproinianem. Nie stwierdzono również istotnych różnic pomiędzy tymi grupami po 3. dalszych miesiącach leczenia. Osoby leczone donepezilem z walproinianem, u których obserwowano większą poprawę w skali DBDS uzyskały istotnie lepsze wyniki w skali Mini-Mental State Examination, Alzeimer’s Disease Assessment Scale (ADAS-cog) i w teście fluencji słownej.
Wnioski: wyniki niniejszej pracy wskazują, że dodanie małych dawek walproinianu do leczenia donepezilem u pacjentów z chorobą Alzheimera może przynieść istotne korzyści terapeutyczne.

Adres do korespondencji:
dr hab. n. med. Alina Borkowska, Zakład Neuropsychologii Klinicznej,
Uniwersytet im Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum w Bydgoszczy,
ul Marii Skłodowskiej-Curie 9, 85-094 Bydgoszcz, tel. 52,5853702; fax. 52,5853703;
e-mail: alab@cm.umk.pl