2005 zeszyt 4

Powrót do zeszytu

Tom 21, zeszyt 4

Artykuł

Psychofarmakoterapia kobiet z zaburzeniami afektywnymi w okresie ciąży

Małgorzata Rzewuska1
1. Samodzielna Pracownia Farmakoterapii Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii, 2005, 4, 301-314
Słowa kluczowe: duża depresja, CHAD, ciąża, farmakoterapia

Stosowanie leków psychotropowych, szczególnie nowych, u ciężarnych chorych z zaburzeniami afektywnymi budzi wiele wątpliwości. Większość leków jest uznana za środki, których teratogenności nie można wykluczyć (kategoria C wg Amerykańskiego Instytutu Żywności i Leków - FDA) lub związanych z ryzykiem działania teratogennego (kategoria D wg FDA).
Większość dostępnych informacji o przebiegu ciąży i rozwoju dzieci pochodzi z niepełnych rejestrów leczonych, obejmujących chore z innymi zaburzeniami (np. padaczką, schizofrenią). W przypadku większości leków decyzja co do leczenia lub odstawienia leków musi wynikać z rozważenia niedostatecznie poznanego ryzyka, indywidualnych danych o chorej uwzględniających zagrożenie związane z objawami i przebiegiem choroby, i wyobrażonych skutkach nieleczenia. Niezależnie od wpływu leków, duże wady wrodzone występują u 2-3% dzieci, a prawdopodobnie choroby, w tym zaburzenia afektywne, mogą zwiększać ryzyko komplikacji podczas ciąży.
Także nierówne jest ryzyko w różnych trymestrach, zarówno pod względem wpływu leków na rozwój płodu, jak i nieleczenia na zaostrzenie choroby u matki. Wszystkie te czynniki wymagają dokładnej oceny i zważenia, przed podjęciem decyzji. W pracy przedstawiono dostępne dane dotyczące ryzyka wiązanego ze stosowaniem w ciąży leków powszechnie używanych w zaburzeniach afektywnych.