2005 zeszyt 3

Powrót do zeszytu

Tom 21, zeszyt 3

Artykuł

Wybrane problemy w fizjoterapii chorych w przebiegu stwardnienia rozsianego

Maciej Krawczyk1, Iwona Plażuk1
1. II Klinika Neurologii Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie; Zakład Elektrofizjologii Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii, 2005, 3, 253-257
Słowa kluczowe: stwardnienie rozsiane, fizjoterapia, aktywność fizyczna

Fizjoterapia w stwardnieniu rozsianym (SM) jest leczeniem objawowym i zajmuje się wszystkimi zaburzeniami motorycznymi dotyczącymi tej jednostki chorobowej od problemów wegetatywnych do subtelnych deficytów w koordynacji ruchu. Mechanizm oddziaływania fizjoterapii na chorego polega z jednej strony na intensywnym wyzwalaniu rezerw efektorów i kompensacji zachowania a z drugiej strony na ukierunkowanym wyzwalaniu zjawisk kompensacji w obrębie układu nerwowego. Celem fizjoterapii określonym przez chorego powinna być funkcja a nie ruch. Metodyka zabiegów musi być skonstruowana tak, żeby oddziaływać jednocześnie na możliwie największą liczbę rodzajów deficytów chorobowych. Niezbędne pozostaje działanie fizjoterapii w ramach zespołu rehabilitacyjnego.