1999 zeszyt 3

Powrót do zeszytu

Tom 15, zeszyt 3

Artykuł

Diagnostyka i leczenie pacjentów hospitalizowanych po raz pierwszy z powodu epizodu psychozy

Tomasz Szafrański1, Agnieszka Szaniawska-Bartnicka1
1. III Klinika Psychiatryczna Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii, 1999, 3, 18-25

Celem pracy była ocena postępowania diagnostycznego i terapeutycznego wobec pacjentów przyjętych po raz pierwszy do szpitala psychiatrycznego z rozpoznaniem psychozy. Badanie opierało się na retrospektywnej analizie dokumentacji pacjentów hospitalizowanych w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w 1991 roku, ogółem objęto badaniem 33 pacjentów. Wyniki porównano z wybranymi polskimi standardami leczenia w schizofrenii dotyczącymi badań dodatkowych, doboru neuroleptyku oraz zmiany leku neuroleptycznego.
Jako pierwszy lek stosowano najczęściej pochodną fenotiazyny (chloropromazynę lub perazynę). Jako kolejny stosowano zwykle „silny neuroleptyk” – perfenazynę, flufenazynę lub haloperidol. Stwierdzono, że u ponad połowy pacjentów decyzję o zmianie leku podejmowano przed upływem 3 tygodni od rozpoczęcia leczenia, podczas gdy standardy leczenia nie zalecają takiej zmiany przed upływem 4 tygodni.